(Ik had natuurlijk onraad moeten ruiken toen Khyentse dit zei. Khyentse, die mij ooit anderhalf uur lang probeerde bij te brengen waarom er helemaal niet zoiets bestaat als ‘een einde’ en ‘een begin’. Glazig had ik hem aangekeken, waarop hij met een bewonderenswaardige dosis geduld opnieuw begon en mij ijverig trachtte te bevrijden uit het web der onwetendheid).

‘Ja?’ antwoordde ik echter, met kolossale oogkleppen op.
Hij reikte me het papier aan, dat ik gretig en dankbaar in ontvangst nam. Ik was niet langer in staat mijn nieuwsgierigheid te verbergen. Mijn blik danste over het papier, maar de dans was spoedig ten einde. Ik schudde mijn hoofd en keek Khyentse aan.

(Vragend, maar dat zag je vast al aankomen).

‘Khyentse, het spijt me. Ik, ik… Zou u het, eh… Zou u dit kunnen toelichten?’
Hij fronste zijn borstelige wenkbrauwen. ‘Niet nodig! Het is niet complex. Jij vroeg mij met jou te delen wat ik weet… Dit is wat ik weet.’

Met onzichtbare vleugels vliegt ze
de verte tegemoet,
die oplicht in haar aanwezigheid
zoals alles dat doet.
‘Kom, vergezel mij,’ fluistert ze.
‘Volg me, wees mijn gast.’
En ik volg, geblinddoekt door Erebus.
Ik volg… op de tast.

En ik wankel, slaapwandel,
absorbeer ieder vleugje van haar aanwezigheid.
Ik verdrink, zink dieper en dieper weg,
in de inktzwarte werkelijkheid.
Maar dan, zonder waarschuwing,
houdt zij op te bestaan.
Vervlogen, gestorven, verloren, verdrongen,
verdwenen, verbannen, vergaan.

Met vormloze vleugels vlieg ik,
onvrijwillig badend in licht.
Bezeten. Hardhandig gewekt.
Voorgoed uit evenwicht.
Pijnlijk bonst mijn hart,
niet meer tot slapen in staat.
Ik kniel, ween: ‘Gezegende Vergetelheid,
bevrijd me van de dageraad.’

Mist cirkelt om mij heen.
De aarde beeft. Ik kijk de nevel na.
Gestorven is mijn Liefde,
voor Aether, voor Hemera.

De herrie sliep niet, vierde geen vakantie. En de duizelingwekkende fragmentjes, die samen vormden wat men ‘het leven’ of ‘de werkelijkheid’ noemde, waren continu in beweging. Nooit een aangenaam bevroren werkelijkheid, slechts een regen van waanzin, een onophoudelijke storm.

DINGEN MENSEN GEBEURTENISSEN WOORDEN OGEN VERWACHTINGEN VRAGEN TWIJFELS OORDELEN INDRUKKEN ANGSTEN ZOEKEN LOPEN VOORUIT ONZEKER ONBEKEND VOORUITGANG ONDERWEG WANKEL VALLEN OPSTAAN KEUZES GEDACHTEN GEVOELENS DELEN ONRUST PRATEN BEDENKEN BLIKKEN KIJKEN UITLEGGEN RENNEN JAGEN WOORDEN LETTERS ZINNEN BOODSCHAPPEN SCHREEUWEN HERRIE DOORGAAN DENKEN VOELEN ZIEN BEGRIJPEN BEREIKEN ERVAREN VERSTOPPEN VERDRINGEN VERDWIJNEN VERLOREN VERLIEZEN VERGAAN WEGRENNEN DOORGAAN

Hij keek op.

Er was niets veranderd.
Alles veranderde, nog steeds. Steeds opnieuw.

Lekker snugger dit! Zo snugger, dat ik het gewoon even moest vastleggen om het met jou te kunnen delen. Dit kun je niet voor jezelf houden toch?

Ik vind je echt een kunstenaar als je iets zó graag wilt voorkomen dat je er een sticker voor in het leven roept, maar je boodschap brengt op een manier die de kans dat er gebeurt wat jij probeert te voorkomen GIGANTISCH vergroot. Dan heb je een gave.

Tja, alle respect voor je intentie hoor. Je wilt niet dat er kinderen spelen (de container staat naast een schoolplein), omdat je niet wilt dat ze in de container vallen. Maar eh, lieve goedzak, ik krijg vooral deze boodschap:

1. Ik kan hier spelen! Ik zou het niet moeten doen. Met andere woorden: de optie is er! 
2. Ik kan kennelijk in de container vallen Oh! Hoe dan?

En gedachten volgen elkaar op. ZOEF! ZOEF! In een mum van tijd heb je hele scenario’s bedacht en de mogelijkheden vakkundig op een rij gezet, en dat alles door een sticker die ongetwijfeld met de beste intenties is gemaakt. Maar ja, die intenties, daar heb je geen reet aan als je die container in lazert.

Het heeft wel iets weg van dat sprookje, nietwaar? Met dat meisje dat de put in duikt? Hoewel, zij sprong er tenminste nog vrijwillig in. Jij bent er onbewust toe aangezet door de maker van een sticker. Een genie met doodgoede intenties.

Goh. Bedankt.

]]> http://www.deniecewildschut.nl/hier-niet-spelen-valgevaar/feed/ 0 http://www.deniecewildschut.nl/eindpunt/ http://www.deniecewildschut.nl/eindpunt/#comments Sun, 20 Jan 2013 10:06:10 +0000 Deniece Wildschut http://www.deniecewildschut.nl/?p=10041 …