Deniece Wildschut

Bruises and bliss

Dat ik dacht

Dat ik wist

Hoe het zat

Wist wat ik niet wist

Dus dat

Niet wetende

Dat ik niks wist

Niet eens gissen kon

Onbewust onwetend

Voordat het begon

Zo cliché en alles

Moeder worden

Opeens dezelfde

Maar alles anders

En plots weet je

Besef je

Dat je niets wist

Zo onnozel voorheen

En nu

In pijn en gebrek aan slaap

En een overvloed aan liefde

Die alles doorklieft

Waarin vrouw, moeder wordt

En vergeet vrouw te zijn

En zich herpakt

En hem hervindt

En samen opnieuw

Vooruit

vooruit

Alles anders dan voorheen

Je wist het meteen

en toch, nu pas!

Wat een rijkdom

het altijd al was

om vrouw te zijn

en ik vergaap me

aan de genialiteit van het bestaan

waarin niets er werkelijk toe doet

maar tegelijkertijd alles!

En het functioneert zo subliem

te complex om te doorgronden

of alleen voor mij misschien

Dat ik dacht

dat ik wist

Hoe het zat

Dat is wat!

Verder Bericht

Vorige Bericht

© 2020 Deniece Wildschut

Thema door Anders Norén