Hij sloot zijn ogen en voelde hoe de wind hem zacht over de wangen streek. In het gras was de koude nacht nog voelbaar. Silas opende zijn ogen. In de verte kroop de snelweg langzaam zijn blikveld in en vele mensen haastten zich naar onbekende bestemmingen. Het was een onophoudelijke race tegen de klok, die […]
Categorie: Leeshoekje
Eenheid versus dualiteit
‘Versus’ en dualiteit passen natuurlijk al perfect bij elkaar. Tegenstellingen, verdeeldheid. Is dat niet wat het leven kenmerkt? We zijn allen met elkaar verbonden, maar aan de andere kant leven en sterven we alleen. Dat klinkt natuurlijk niet zo gezellig, maar is het in feite niet het geval? Wat we ook met een ander delen, […]
De kleine wolf
Zijn naam was Faolan en zijn verhaal is vele mensen onbekend, maar wel degelijk het delen waard. In 1773 werd hij geboren in Londen. Zijn ouders waren intens verheugd over de komst van hun eerste kind en op negenentwintig november kwam hij dan eindelijk ter wereld. Vader, van Ierse afkomst, noemde zijn zoon Faolan: ‘kleine […]
Toe kwoot or not toe kwoot
Juist, quotes. En zeg je quotes, dan zeg je Twitter! De wijsheid van ‘de grote namen der aarde’ in 140 tekens op jouw nietsvermoedende bord. Dat al die inzichten ons ‘tweeps’ zomaar worden aangeboden is natuurlijk waanzinnig. Waanzinnig vermoeiend, ja. Maar wat een liefde, wat een verbondenheid. Wat is het bijzonder dat iedereen die wijsheid […]
Prophets of Insanity
The era of knowing, prophets of the mind and omniscient wisdom that turns the whole world blind. Loving guides of ignorance, A spiritual battle of truth. Beliefs infect innocence and spread the poisoned fruit. In the blink of an eye it affects anyone on the way. Fallen angels spread their light and darken the […]
Chiyo (deel 2)
Chiyo dacht nog vaak terug aan dat moment. Zijn hart lag verborgen onder een onzichtbare deken van stilte. Gedwogen zwijgzaamheid die wel degelijk voelbaar was. Ook al was hij nu volwassen: die kleine jongen, die ver voorbij de horizon keek, was hij nooit vergeten. Het was hetzelfde jongetje dat schaamteloos danste en even hartstochtelijk kon […]
Chiyo (deel 1)
In het duister van de dagen zag hij licht, zoals hij op een grimmig gezicht een glimlach kon ontdekken. Het was zijn gave. En wat was de wereld prachtig, in de ogen van Chiyo. Wat onzichtbaar was voor een ander, kon hij zonder moeite waarnemen. Zijn ogen keken verder dan de horizon, verder dan de […]
Dag (des) Oordeel(s)
Vandaag zou de ‘Dag des Oordeels’ moeten zijn en dat vind ik bijzonder. Het zal heel logisch zijn, wanneer je God beschouwt als een opperwezen, bijna een mens. De ‘Dag des Oordeels’ kan namelijk alleen maar door de (oordelende) mens gecreëerd zijn! God als machtig opperwezen, die streng kijkt en betweterig met zijn vingertje wijst, […]
Akshaya
Ze liet haar voetsporen achter, simpelweg omdat ze die onmogelijk kon meenemen. Liever had ze ze uitgewist, na elke stap opnieuw, want dan zou haar aanwezigheid altijd onopgemerkt blijven. Akshaya vervolgde haar weg over de bebladerde paden. In de verte nam ze een kudde schapen waar. Nieuwsgierig liep ze ernaartoe en bekeek de eigenaardige beesten, […]
Neamhaim
Goddess of war, enlightened by visions, Neamhain walks through forest and field. Seeking truth, written in thunder and rain, she fights without sword or shield. Guided by presences formless though real, she reads messages in the sky. Neamhain gets up everytime, because her strength never dies. Wolfs are her companions and trees her guides, her friends. They speak […]
Er was eens…
Zo beginnen vele verhalen, die je vlak na deze befaamde woorden meenemen naar het verleden. ‘En ze leefden nog lang en gelukkig’. Met die woorden eindigen de verhalen, die ons amuseren en vaak ook waardevolle lessen leren. Zelfs de afloop speelt zich duidelijk af in het verleden. Niet zo vreemd ook, want hoe kun je […]
The messenger
To have a message is to pretend. It is a result of thought, a product of the mind and therefore it cannot contain true wisdom. It might be knowledge, but nothing more otherwise our life itself would be the message, received or noticed by those who are open to it, stumble upon it, because it […]
Mushin
I keep on walking, endlessly. No past, no mind, no destiny. I gaze into eternity… Nothing to prove, nothing to be. No need to speak of what I see for none of it is part of me.
Quasi una fantasia
Herinneringen pronkten achter ramen, alsof de tijd hun sporen niet zou uitwissen. Verwonderd keek hij naar binnen, door het glas dat de wereld op subtiele wijze buitensloot. Ingelijste gezichten lachten hem vanaf wanden en kasten toe. Ze leken van vergankelijkheid niets te weten, net als de mensen die beschermd door dikke muren en ramen hun […]
Nature’s Cry
The light of eternity saturates the darkness of ephemerality. A gloomy vision appears before my eyes… Nature in human form. Carefully constructed by human hands, that destroy and dominate, chain, judge and suffocate. Nature died a dreadful death, a lifeless body remained. Dominion widely celebrated: ‘Ruthless Nature restrained!’ Her fate, dreary and bleak, apparantly mouldable, she […]
Zonder ‘al het andere’ ook geen meesterwerk
“Better to write for yourself and have no public, than to write for the public and have no self.” Die uitspraak komt van de Engelse schrijver, criticus en intellectueel Cyril Connolly. Ik hoorde de quote onlangs in een tv-serie en sindsdien ben ik ‘m niet meer vergeten. Wat een mooie uitspraak! Nog maar een jaar […]
Lachende Leo
Geen dag was hetzelfde met meneer Kersenboom. Op zevenentachtigjarige leeftijd leek hij de energie van een twintigjarige te hebben. Leendert. Voor familie en vrienden ‘lachende Leo’. Iemand die het lachen tot een ware levenskunst had gemaakt en waar ook anderen smakelijk om konden lachen; was het niet omdat hij tijdens het fietsen een stoepje miste, […]
De vergeten spiritualiteit van de man
Gepubliceerd in ParaVisie, maart 2011 Dat spiritualiteit los staat van geslacht wordt nog té vaak vergeten. Speciaal aan ParaVisie vertellen drie mannen over hun kijk hierop, hun eigen valkuilen en het proces dat zij zelf hebben doorgemaakt. Waarom wordt nog dikwijls vergeten of ontkend dat ook mannen spirituele wezens zijn? Hoe kunnen zij (opnieuw) in […]
Speelruimte (deel 5)
Hand in hand verlieten we het bos, dat zich langzaam in duisternis onderdompelde. Het bakje dat voorheen mijn favoriete plekje was, had ik al een hele tijd niet meer van dichtbij gezien. Ik ging niet meer richting het bos, maar het bos in: soms met Gabriëlla en vaak ook alleen. Met haar goedkeuring had ik […]
Speelruimte (deel 4)
‘Kwam?’ ‘Ja, hij komt hier niet meer.’ ‘Is hij…’ ‘Nee,’ zei ik. ‘Hij ging er vandoor, toen ik dertien was, met één of andere vrouw. Ik heb hem nooit meer gezien, maar we hadden toch nooit echt contact met elkaar.’ ‘Jij was meer een moederskindje?’ vroeg Gabriëlla op plagende toon. ‘Ja, met mijn moeder had […]
Speelruimte (deel 3)
Ik bleef staan en realiseerde me dat ik nu echt tegen mezelf praatte. Gabriëlla keek op en grijnsde. Ook ik kon een glimlachje niet onderdrukken, hoewel ik dat wel probeerde. ‘Ben je nu klaar?’ vroeg ze met glinsterende oogjes. ‘Ja, dank je.’ ‘Het was wel amusant hoor,’ zei ze. ‘Ah, fijn!’ merkte ik droogjes op. […]
Speelruimte (deel 2)
‘Silas,’ zei ik, terwijl ze mijn hand nog altijd schudde. ‘Ik ken niemand die Silas heeft,’ zei ze. ‘Mooie naam.’ We naderden een grote boom, die de open plek sierde met zijn takken en prachtige bladeren. Gabriëlla rende ernaartoe en ging in het gras zitten. Aarzelend volgde ik haar voorbeeld en keek omhoog, naar de […]
Speelruimte (deel 1)
Ze rende voor me uit de heuvel op en bleef daar staan, met haar armen in de lucht en een grote glimlach op haar gezicht. Het regende pijpenstelen, maar Gabriëlla trok zich daarvan niets aan. Hoofdschuddend liep ik op haar af, met mijn paraplu veilig boven mijn hoofd. Ik ontmoette Gabriëlla op een dieptepunt in […]
Daar waar de stilte spreekt
Zijn vingers bewogen over de toetsen, die leeg en levenloos aanvoelden. Normaliter spraken ze, leefden ze en gaven ze richting aan de ongecontroleerde uitbarstingen van inspiratie die hem zo dikwijls overvielen. Het bleef nu stil, hoewel om hem heen nog altijd geluiden klonken. Het volume nam toe en overweldigde hem, vulde zijn oren en ogen. […]